Rassegna storica del Risorgimento

6* N. Campanini
ounoti e nobilissima Romanorum stirpe quae olim ctmcfcis genfcibus imperitavit prognati sumus. Etenim quis est qui nesciat Hungaricam natìonem ex reliquiis maxime constare veterani Bomanorum legLo-xium, quae nastra quondam ad Dannisi ripas Minore, ut Eomanum orbem atque adeo Italiani praeserthn nostrani a barbarorum gentium incursionibus protegerent, defenderentjr iiarentur ? Hinè laetum est ut vos inter et nós perpetua intereesserint omnia generis neoessitu-dinnm vincuìa, nosque mutuo duloissimo amioorum et fratmm no­mine eonsarataremus. Guius rei cum plura exsfcant ubique argumenta, tum illud, ouìus ipsi tesbes nuperrime fuìstis, omnium est luculen-tissimum : Itali quippe qui sub Ausbriadarum signis militantes apud vos commorabantur, quum ad libertatem fortiter consurrexistis, non modo arma in os ferre oonstanter renuerunt, sed certissimo vitae suae discrimine se vobis socios et adiutores ad honestìssinium fa-einus absolvendum praebuerunt. Quid vobis nunc, o strenuissimi, qui adirne in Austriacarumcopiarum ordinibus apudnos versamini, quid vobis faciendumputabitis?Armam in fratresimpioausuinferet-is, et bel­lo plusquam civile producetis? Hoc quidem et a prisca vostra virfcute et fide abhorreret, et turpissimam servitutem, a quo nuper tam feliciter emersimus, duriorem nobis intolerabilioremque efficeret. Eia igitur agite, fortissimi omnium viri, par pari referto, amici amicis, fratres fratribus òpitulamini ; jam satis diu arma nostra impotentium tyrannorum nobismet infesti consiliis inservierunt : satìs diu in nostra commoda, in nostras fortunas, in nostrani denique libertatem stulte dimicavimus. Nune cuique genti prò se tantum, prò suis aris et focis pugnare fas est. Nos jam et Deus huinani generis aucDor et vindex, et qui Dei vices in terris gerib Pius Nonus liberos esse volunt,
Vosne ergo in Italorum, in frairum libertatem pugnantes divinae voluntati et sanctissimi pontifìcis desideriis obsistetis? Absit hoc a praeclarissima Hungarorum gente : immo nobiscum ad ve-terrimum nostema cervicibus propellandum viotricia arma convertite: nolite tantum dedeeus Hungarico nomini murere, quod ulla unquam aetas posset delere ; antiquum cmm Italia fratribus foedus renovate, ut, liberiate aliquando recuperata, immortalerò, utrique apud omnes gentes famam nobis gloriamque comparemus.
Bungarici Milites strenuissimi ! !
Cum patria vestra ad libertatem fortiter consnrrexit, Itali qui sub infestis Austriadarum signis apud vos commorabantur, non